به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، علی فیاض، عضو فراکسیون "وفاداری به مقاومت" در پارلمان لبنان، در مراسم یادبودی که حزبالله برای دو شهید برادر، "عبدالمنعم و احمد حسن طالب" در "بئر حسن" برگزار کرد، تأکید کرد: قاعده ثابتی که باید برای همگان روشن و حاضر باشد، این است که هرگونه حضور اسرائیل در سرزمین ما، با هر ماهیت، شکل و ابعادی، اشغالگری محسوب میشود که باید بدون هیچگونه سستی با آن مقابله و مبارزه کرد؛ حتی اگر موازنه قوا ناپایدار باشد. چرا که مقاومت در مرحله کنونی، یک مقاومت صرفاً دفاعی است که هدفش دفاع است، نه بازدارندگی؛ بازدارندگی در مرحلهای اعمال میشود که سرزمین آزاد شده باشد، اما اکنون مقاومت در حال دفاع از خود، موجودیت، سرزمین و مردم است و این وظیفه، بدیهی و طبیعی است و باید فراتر از هرگونه بحث، انشقاق و اختلاف سیاسی قرار گیرد.
وی افزود: این وظیفه حتی در منطق مذاکراتی نیز لازم و بلکه ضروری است؛ زیرا مذاکرهکنندهای که از عوامل قدرت بیبهره است و به آن تکیه نمیکند، در حال مذاکره برای شکست، تسلیم و گردن نهادن به شروط دشمن است. این همان نقطه ضعفِ مرگبار مذاکرهکننده لبنانی است که پیش و حین مذاکرات، پوشش قانونی را از مقاومت سلب کرد، از آن دست شست و با آن درافتاد، بیآنکه در مقابل بتواند کوچکترین دستاوردی محقق کند.
فیاض گفت: در حالی که لبنان مستقیماً وارد مذاکرات نظامی شده، جنوب در معرض یک کارزار نسلکشی ویرانگر و فراگیر قرار دارد؛ جنایات مکرری علیه لبنانیها صورت میگیرد و حتی غیرنظامیان در بیروت هدف قرار میگیرند، در حالی که واکنش حاکمیت به این وقایع، سرد، تشریفاتی، بیمعنا و بیفایده است و گویی تنها برای رفع تکلیف انجام میشود. این در حالی است که هیچ دولتی در جهان وجود ندارد که مردمش با چنین سطحی از ویرانی، نسلکشی و جنایت مواجه باشند و با این حال، به این شیوه و با چنین موضعی برخورد کند؛ گویی این مردم، ملتِ خودشان نیستند و یا گروهی بیگانه هستند که هیچ اهمیتی به درد و رنجشان داده نمیشود.
عضو فراکسیون مقاومت خاطرنشان کرد: بیشترِ افکار عمومی لبنان این پرسش را از حاکمیت مطرح میکنند که چرا هرگونه مذاکره با دشمن را -با هر شکلی که باشد- به شرطِ آتشبس فراگیر و کامل منوط نمیکنید؟ چه چیزی رفتار حاکمیت را توجیه میکند، در حالی که اسرائیلیها حداکثرِ ویرانی، قتل و نفوذ به خاک لبنان را اعمال میکنند، آمریکاییها در اوج جانبداری و خیانت به نقش میانجیگری هستند و این مسیری که حاکمیت در پیش گرفته، به هیچ نتیجهای در راستای حمایت از لبنانیها یا کاهش رنجهایشان منجر نشده است؟
فیاض ادامه داد: ما با واقعبینی، مسئولیتپذیری و به دور از منطق شعارزدگی یا جدلهای بیهوده میگوییم که حجم توطئهها، خطرات و فشارها، به هیچ طرفی اجازه نمیدهد که به تنهایی با آن مقابله کند. این امر ایجاب میکند که لبنانیها، با وجود تمام تفاوتها، توانمندیها و نقشهایشان را با یکدیگر پیوند دهند. بر همین اساس، ما بارها و بارها به حاکمیت لبنان توصیه کردیم که از نقش مقاومت استفاده کند و آن را هدر ندهد؛ همچنین از نقش جمهوری اسلامی ایران که صادق است و نقشی تعیینکننده و سنگین در کمک به ملت لبنان برای پایان دادن به تجاوزات اسرائیل و تحمیل عقبنشینی به آن دارد، بهره ببرد. اما متأسفانه حاکمیت لبنان در شنیدن این نصایح کر است، با وجود اینکه به خوبی میداند در تونل مذاکرات مستقیم، بدون هدف، با سردرگمی، بلاتکلیفی، بدون چشمانداز و بدون هرگونه ضمانتی دست و پا میزند و تنها در حال انباشتنِ امتیازاتِ از دسترفته و خسارتهاست.
وی در پایان به مقاومان قهرمان درود فرستاد و افزود: ما به نقش، شجاعت و دستاوردهای آنان افتخار میکنیم؛ آنان که در حداثا، روستاهای نبطیه و تمامی روستاهای جنوبی دیگر، نبردی شهادتطلبانه را پیش میبرند. هر مقاوم در سرزمین جنوب، یک شهادتطلب است که با روحیهای شهادتطلبانه میجنگد. بنابراین، خون آنان جوهرِ عهد و میثاق میان ما و آنهاست که با قدرت برای تحقق اهدافی که به خاطر آن به شهادت رسیدند، گام برداریم؛ اهدافی که والا، ملی، بدیهی، طبیعی و ثابت هستند و بر آزادسازی سرزمین، بازگشت ساکنان به روستاهای مرزی و بازگرداندن اسرا تأکید دارند.
نظر شما